Nauka III - Złowrogi Smród

III-1 (ARz)

Po wielu latach Anna z Kupsztaliuszem świat szeroki i długi przemierzając wiele nowych dziwów poznali. Wiele pokarmów nowych, zwyczajów, rytuałów oraz religii. Heretycy, niewierni ewoluowali i swe własne religie stworzyli, dzieląc się na wyznania różne. Podzielili się w rodziny i tocząc ze sobą krwawe bitwy religijne ginęli w mękach. Dla Kupsztalistów owe rzeczy dziwne się wydawały, gdyż twierdzili, iż religia jedyna być powinna i łączyć ludzi musiała, a nie skłócać. Niektórzy bez religii pozostali, a inni udawali, by dyskryminacji uniknąć i hańby dla rodzin ich. To wszystko tak bezsensowne zaczynać się wydawało, co się stało ze światem, że Kupsztaliusz i Anna martwić o powrót Pana się zaczęli. Wszystko co stworzył w miłosierdziu, inne religie sobie przypisały. Nie pozostało im nic innego, niż zdradzieckich i niewiernych od swoich ludzi odizolować, by fermentu nie siali. Oboje znając swe przeznaczenie postanowili czcić Kupsztala jak nikogo. Muszą unicestwić Golasa, by świat mógł zostać zbawiony. By pomóc wierzącym zachować spokój i w modlić się gorliwie, przywódcy medytację stworzyli. A według nich tak wyglądać miała: " Na siedzisku swoim odpocznij i zacznij z siebie wydalać cały niepokój i strapienie. Gdy całe zło odejdzie już od ciebie, wyrzucić masz je jak najdalej. Niech śmierdzi gdzieś pośród traw i ziem Heretyków". Chwała należyta wtedy Kupsztalowi oddana zostanie, medytacja ciało wyczyści.

III-2 (ARz)

Z czasem więcej Kupsztalianów pojawiać się zaczęło, z religii innych przechodzili. Jednakże Heretycy wciąż starali się pozbyć wyznawców Jego Największego. Jednakże ci nie przestawali ufać Wszechpierdzącemu i wciąż nawracali nowych ludzi, gdyż chcieli doznać jedynego zbawienia. Wszyscy pierdzący zbierali się w miejsce jedno, by móc rozmawiać z jedynymi tam świadkami Kupsztala - Rzadką i Nasraczonym. Nauczali ich mówiąc " Jeden jest Pan, jedna jest prawda Wszechpierdząca, jedna jest wiara najprawdziwsza! Dzieci nasze, zostałyście wykupsztalone dzięki Niemu, dlatego módlcie się! On naprawdę istnieje! ". Pewnego dnia przepięknego, Kupsztaliści i ich uczniowie postanowili wznieść pierwszy wyraz chwały swojemu Panu - malutki kamienny domek z wizerunkiem Jego zbudowali. Tam wszystkie spotkania się odbywały i modły. Jednakże religiom innym nie spodobała się siedziba owa i zaplanowali jej zburzenie. Uczniowie wszyscy po medytacji zebrali się dookoła Świętości broniąc jej ciałem własnym. Kupsztal z góry patrzył na sytuację całą podziwiając wszystkich odwagę. Wtem Nasraczony Kupsztaliusz oświecenia doznał - nagle poczuł energię ogromną przez niego przepływającą. Wtedy spojrzał na gruby kij leżący koło niego, podniósł go i rzekł: "Od teraz to będzie laska cudu moja, która niewiernego w odpowiednią formę zamieni! Oto narzędzie wiary naszej i obrony wyznania!". Wziął laskę w ręce i pojawiło się na niej Oko Wszechwidzące. Mrugnęło ono i na czubku laski klejnot czerwony się pojawił. Wrogowie zbliżać się zaczęli i wierni swe miejsca w szeregu zajęli. Na czele stał Kupsztaliusz z partnerką swoją Anną. Przywódca Heretyków, Don Dilhon wyciągnął miecz swój, lecz zanim zdążył pojedynek zaproponować, Prorok laską swą dotknął wroga, a ten zajaśniał i w odchody się zmienił. Reszta armii w popłochu na swe ziemie uciekać poczęła...

KONIEC NAUKI III